Árið 2007
Í Janúar fór ég í rústúr með öðrum komandi læknisfræðinemum og byrjaði svo í sjálfu náminu í febrúar. Þar með kynntist ég ýmsu áhugaverðu fólki, en best samt vinkonum mínum Anette, Vilmu og Caroline. Ég reikna með að þær verði vinkonur mínar í langan tíma, enda verðum við sennilega samferða í gegnum allt þetta langa nám.
Fyrsta önnin gekk bara ágætlega, fékk yfirlit yfir helstu kerfin í líkamanum og efnafræðikennslu. Lærði um samskipti sjúklinga og lækna, þótt það væri dálítið erfitt að setja sig í hlutverk lækna svona stutt á veg kominn í náminu. En ég stóðst prófin.
Sumarið var klassískt íslenskt, vinna á Álfalandi, vinir, fjölskylda, fótbolti. Spilaði svo 15 mínútur í dönsku úrvalsdeildinni með A-liðinu í klúbbnum mínum þegar ég kom aftur út. Skemmtileg reynsla, töpuðum samt 6-0...
Þessi önn í skólanum hefur verið talsvert mikið erfiðari en sú fyrsta. Ég tók námskeið til að verða sygeplejevikar, það gekk vel og nú er ég búin að vinna nokkrar vaktir inn á spítölunum sem hefur verið áhugavert.
Námskeiðið truflaði námið talsvert og gerði lífið dálítið efitt á tímabili. Síðustu tvo mánuði hef ég samt lært mikið, verið mikið með Kela, Röggu, Steina, Dóra og Védísi í lærdómi á CBS bókasafninu, skemmtilegt svona félagslegur lærdómur. Fannst ég vera orðin frekar góð í þessu dóti (lífeðlisfræði, frumulíffræði og vefjafræði), en náði ekki að skila því vel frá mér í prófinu í gær.
Talaði við Anette vinkonu mína áðan um hvað við erum búnar að koma okkur út í , gat maður ekki valið eitthvað nám sem maður hefði brillerað í, fengið meira út úr? Þar sem maður uppsker fyrir lærdóminn. En við vorum samt sammála því að vinnan á spítölunum, með sjúklinga, hún gefur manni eitthvað, hefur áhrif á mann og breytir manni jafnvel (alla vega meira en að læra frumuferla utanað). Þannig að kannski er púlið þess virði þegar það skilar manni inn á spítalana með kunnáttu sem getur hjálpað.
Já, það eru plúsar og mínusar við þetta ár. Ætti kannski að bæta við þeim plús að ég var einn af stofnendum Ölfélagsins Jónasar, sem er félag sem á framtíðina fyrir sér. Svo varð ég enn á ný föðursystir með fæðingu Agnesar Matthildar nú í desember.
Annars vil ég óska öllum gleðilegra jóla og ég hlakka til að sjá ykkur heima (ég kem 21., Keli kemur í dag).
Sigrún
4 athugasemdir









